กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินซุกอยู่ในเรือนยอดไม้ นิ่งไม่ไหวติง
คนกลุ่มนั้นเดินห่างไปแล้ว เขาจึงค่อยๆ โผล่หัวออกมา
สายตาสุดท้ายที่หญิงสาวมองมา ทำให้เขาใจคอไม่ดี
ไม่ใช่รู้สึกไปเอง
เธอมองมาทางนี้จริงๆ
ถึงจะไม่ได้พบอะไร แต่ซูหลินจำใบหน้านี้ได้
เกราะเบาสีเงินขาว ดาบเรียว ท่วงท่าฉับไวเรียบร้อย
ถ้าเจออีก ต้องหลบให้ไกล
พระอาทิตย์ตกแล้ว
แสงแดงสุดท้ายที่ขอบฟ้าถูกความมืดกลืนกิน ในพื้นที่รกร้างมีเสียงหอนดังสลับกันไปมาอีกครั้ง