กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 บทสรุป (2)
ภายในประตู คือเสียงร้องด้วยความเจ็บของจ้าวชีหวงที่ดังขึ้นเป็นระลอก ๆ และเสียงให้กำลังใจของหมอตำแย
ภายนอกประตู คือลมหายใจของเว่ยหลั่นโจวที่หนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ
เหงื่อบนหน้าผากของเขาไหลกลิ้งลงมาเป็นลูกแก้วทีละลูก ๆ ต่อเนื่อง ชุ่มโชกไรผมข้างขมับ แล้วไหลหยดลงตามเส้นกรามที่คมชัด
มือคู่นั้นที่ครั้งหนึ่งเคยบัญชาทัพนับพันนับหมื่นในสมรภูมิโดยไม่สั่นสะท้านแม้แต่น้อย บัดนี้กำแน่นเป็นหมัด ข้อนิ้วแต่ละข้อขาวซีด
เวลาไม่เคยทรมานเช่นนี้มาก่อน