กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 ถูกโจมตี
เว่ยหลั่นโจวมีสีหน้าเรียบสงบ รินชาให้เขาด้วยมือตนเองถ้วยหนึ่ง
“พี่ใหญ่หลิว คำนี้คลาดเคลื่อนแล้ว”
“แต่ก่อนอยู่ในเมืองหลวง ในราชสำนัก ข้าเพียงเห็นสภาพของแดนเหนือจากฎีกาเท่านั้น”
“บัดนี้ได้เห็นกับตาว่าราษฎรที่นี่อดอยากไม่มีอาหารกิน ต้องพลัดถิ่นฐาน ข้าจึงรู้ว่าความสบายในเมืองหลวงแต่ก่อนนั้นน่าขันเพียงใด”
เขายกถ้วยชาขึ้น ดวงตามองไปยังราษฎรผอมโซซีดเซียวเหล่านั้นนอกหน้าต่าง
“บัดนี้มาถึงที่นี่ ข้าไม่รู้สึกเลยว่ากำลังลำบาก”
“ข้าเพียงอยากทำสิ่งที่เป็นประโยชน์จริง ๆ เพื่อพวกเขา”
หลิวหย่งมองความเด็ดเดี่ยวและความเมตตาสงสารในดวงตาของเว่ยหลั่นโจว เปลือกตาร้อนผ่าว พยักหน้าอย่างหนักแน่น
.