กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 214 ลมเมฆปั่นป่วน
บางคนเผลอเงยหน้าขึ้นมองขอบฟ้าโดยไม่รู้ตัว
เพียงชำเลืองเดียวก็ถึงกับชะงักงัน
ไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อใด ณ ปลายขอบฟ้ากลับรวมตัวกันเป็นเมฆดำหนาทึบผืนใหญ่ กำลังม้วนตัวเข้าหาศาลเจ้าเทพวารีด้วยท่วงท่ากดถมลงมา
ท้องฟ้าที่เพิ่งจะสว่างจ้าเมื่อครู่ มืดครึ้มลงในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
“นี่… นี่มันเกิดอะไรขึ้น”
“เมฆตั้งขึ้นหรือ”
ราษฎรสองสามคนที่เมื่อครู่ยังตะโกนเกรี้ยวกราดที่สุด พลันเงียบกริบ
ความเยาะเย้ยและดูแคลนบนใบหน้าพวกเขาแข็งค้างทีละน้อย ในที่สุดก็กลายเป็นความตะลึงงันและหวาดผวา
“ไม่จริงน่า…”