กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 ไม่หิว
จ้าวชีหวงยิ้มอย่างพอใจ พลางเชิดคางไปทางเวทีงิ้ว
“เริ่มการแสดงได้”
เสียงฆ้องกลองดัง “ปัง ปัง” ขึ้นมา
บรรดานักแสดงงิ้วบนเวทีสะบัดแขนเสื้อยาว ร้อง “อี้อี้หยา ๆ” ขึ้น
พอเริ่มเปล่งเสียง เปลือกตาของบรรดาฮูหยินใต้เวทีก็กระตุกพร้อมกัน
นี่...ร้องอะไรกันปีศาจอะไรกันแน่?
แต่ละคนเสียงเพี้ยนกว่ากัน จังหวะทำนองหลุดไปไกลถึงหนึ่งแสนแปดพันลี้
เสียงร้องที่บาดหูราวกับเสียงเชือดไก่ เล็ดลอดเข้าหูพวกนาง กวนจนสมองปวดร้าว
นี่หรือคือ “คณะงิ้วเมามายเมฆา” ที่เลื่องชื่อแห่งเมืองหลวง?