กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 202 เสียทรัพย์เลี่ยงภัย
เขาเป็นราชบัณฑิตหานหลินในศาลาว่าการเย็นเยียบไร้ผลประโยชน์ จะว่าด้วยตำแหน่ง ในเมืองหลวงก็มีอยู่เกลื่อนกลาด จะว่าด้วยกำลังทรัพย์ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงการจัดอันดับ
ท่านอัครเสนาบดีจะจัดงานแสดงภาพวาดเพื่อเรี่ยไรเงิน ก็ควรไปหาเหล่าเชื้อพระวงศ์และชนชั้นสูง พ่อค้าเศรษฐีมหาศาล อย่างไรก็ไม่ควรมาถึงเขาเลย
จางเหวยอันปั้นยิ้มถ่อมตนไว้บนใบหน้า ลองหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง
“ท่านอัครเสนาบดีกรุณาเลื่อมใส ข้าน้อยซาบซึ้งเหลือประมาณ”
“เพียงไม่ทราบว่าเหตุใดท่านอัครเสนาบดีจึงนึกถึงข้าน้อย”
โม่อวิ๋นไร้สีหน้า เขาเอ่ยขึ้นเรียบ ๆ
“ราชบัณฑิตจางไม่ลองกลับไปถามคุณหนูรองในจวนของท่านดู เจ้าเมื่อวานไปทำสิ่งใดมาที่ศาลาอาภรณ์สายรุ้ง”