กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 เชย
เสื้อผ้านั้นงดงามก็จริง เครื่องประดับศีรษะยิ่งหรูหราสง่างาม แต่ก่อนที่จ้าวชีหวงจะมา ไม่มีผู้ใดกล้าลองอาภรณ์โอ้อวดเช่นนั้น
พวกนางถามตัวเองว่า ตนสวมไม่ออกซึ่งอานุภาพเจิดจ้ารุ่งโรจน์เช่นนั้น
ทั้งซื้อไม่ไหว ทั้งแบกรับไว้ไม่อยู่
ดังนั้น ถ้อยคำเปรี้ยวปร่าจึงเริ่มไหลออกมาเป็นการกระซิบกระซาบ
“ชิ แดงตัดทอง ช่างเชยสิ้นดี”
เสียงหนึ่งแผ่วเบาแต่เสียดแทง เล็ดลอดเข้าหูจ้าวชีหวง
อีกเสียงหนึ่งเออออตามทันที แฝงความเยาะเย้ย
“มิใช่หรือ เช่นนั้นจึงไม่แปลกที่ปีนั้นอัครเสนาบดีเว่ยจะกล่าวว่า คนบางคนน่ะ ต่อให้เอาทองและหยกมาห่อหุ้มกาย ก็ไม่อาจเป็นหงส์แท้ได้ เป็นเพียงไก่ป่าที่คลุมอาภรณ์สีสันเท่านั้น”