กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 185 เข้าวัง
วันรุ่งขึ้น
รถม้าจากจวนอัครเสนาบดีเว่ยเคลื่อนผ่านถนนยาวอย่างเชื่องช้า มุ่งสู่ประตูวังสีชาดอันสูงตระหง่าน
เว่ยหลั่นโจวนั่งนิ่งอยู่ที่มุมหนึ่งในรถม้า สีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ บรรยากาศรอบกายเขากดต่ำจนน่าอึดอัด
จ้าวชีหวงกลับดูร่าเริงกระตือรือร้น นางเปิดม่านรถม้าขึ้นเล็กน้อย เพลิดเพลินกับภาพทิวทัศน์ถนนที่เคลื่อนถอยหลังไปอย่างรวดเร็วนอกหน้าต่าง
นางหันกลับมาทันใด มองไปที่เว่ยหลั่นโจว บนใบหน้าของนางมีแววเมตตากรุณาราวกับเวทนาสงสาร
“อันที่จริงที่เจ้ายอมปล่อยวาง ข้ารู้สึกปลื้มใจนัก”
เปลือกตาของเว่ยหลั่นโจวกระตุกหนึ่งครั้ง
จ้าวชีหวงพูดต่อไปเองโดยไม่สนใจผู้ใด “รู้ผิดแล้วแก้ไขได้ ก็เป็นคุณงามความดีอันยิ่งใหญ่”