กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 180 ดอกไม้ร่วงหล่น
เสียงของนางเยียบเย็นดุจน้ำแข็งในคุกใต้ดิน ไร้ซึ่งไออุ่นของมนุษย์แม้เพียงเสี้ยว
ผู้คุมคุกกับเหล่าทหารเริ่มตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนประกายแสงแห่งความโลภและราคะสกปรกจะฉายวาบขึ้นในดวงตาของพวกเขา
พวกเขาสบตากันด้วยความเข้าใจที่มิต้องเอ่ยวาจา ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง
ท่านหญิงหมิงจูจ้องจ้าวชีหวงเขม็ง พลางเอ่ยทีละคำ
“ข้าอยากรู้เหลือเกินว่า เมื่อเจ้ากลายเป็นดอกไม้ร่วงโรยเช่นนี้แล้ว เว่ยหลั่นโจวจะยังต้องการเจ้าอีกหรือไม่”
เมื่อเผชิญกับการหยามหยันอันสุดขีดเพียงนี้ จ้าวชีหวงกลับหัวเราะเย้ยขึ้นมาฉับพลัน
สายโลหิตสีสดสายหนึ่งไหลเอื่อยลงตามมุมปากอันซีดเซียวของนาง