กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 รักษาเมือง
เว่ยหลั่นโจวได้ฟังคำกล่าวอันไร้ยางอายนี้ ริมฝีปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบจนน่าขนลุก
“เจ้าพาราษฎรหนีไปหรือ”
“เจ้าเป็นเจ้าเมืองยงหนิง เป็นขุนนางดุจบิดามารดาของราษฎร”
“เจ้าหนีไปแล้ว ทหารรักษาเมืองทั้งเมืองจะให้ผู้ใดบัญชาการ”
“เจ้าหนีไปแล้ว เมืองนี้…จะไม่รักษากันแล้วหรือ!”
คำถามของเว่ยหลั่นโจวราวอัสนีเสียดแทงโสต เจ้าเมืองถูกถามจนหน้าซีดเผือด เหงื่อเย็นไหลท่วมตัว
เขาจึงตระหนักว่าตนได้พบกับคู่ต่อสู้ที่แข็งกระด้าง คำแก้ตัวติดขัดอยู่ในลำคอ ไม่อาจเปล่งออกมาได้แม้แต่คำเดียว
“พั่บ” เสียงหนึ่งดังขึ้น เขาคุกเข่าลงกับพื้นอย่างหนักหน่วง โขกศีรษะไม่หยุด
“ท่านอัครเสนาบดีโปรดไว้ชีวิต! ท่านอัครเสนาบดีโปรดไว้ชีวิตข้าน้อย!”