กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 พระราชทานรางวัล
ใบหน้าของจ้าวชีหวงพลันแดงก่ำขึ้นมา “พรึ่บ” ทั้งร้อนใจทั้งโกรธ
“เจ้าเพิ่งบอกเมื่อครู่ว่าจะไม่บังคับข้า”
เว่ยหลั่นโจวเดินเอื่อย ๆ มาที่ข้างเตียง แล้วนั่งลงเสียเองอย่างสบายอารมณ์
“ข้านอนอยู่ตรงนี้ ก็มิได้บอกว่าจะทำสิ่งใดกับเจ้า”
เขาเงยตามองไปที่นาง ในแววตามีแววหยอกล้ออยู่บ้าง
“หากเจ้าไม่วางใจจริง ๆ……”
เว่ยหลั่นโจวยื่นมือไปชี้ที่พื้นข้างเตียง
“เจ้าก็ปูที่นอนกับพื้นเสีย”
จ้าวชีหวงแทบไม่เชื่อหูของตนเอง