กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 ต่างไม่ติดค้างกัน
จ้าวชีหวงมองหิมะหนักที่โปรยปรายทั่วฟ้านอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย แล้วก้มลงมองคทาสมปรารถนาทองที่หนักอึ้งในอ้อมแขน
ไม่นึกเลยว่าคนที่ควรจดจำสิ่งนี้ได้น้อยที่สุด กลับจดจำวันเกิดของนางได้
ครู่ใหญ่ นางจึงได้สติ ยัดคทาสมปรารถนาทองนั้นใส่อ้อมแขนเสี่ยวหงในทีเดียว
“เร็วเข้า!”
ดวงตาของนางสว่างวาบอย่างน่าตกใจ กวาดความเฉื่อยเนือยเมื่อครู่จนหมดสิ้น
“จงแต่งหน้าแต่งตัวให้ข้า ลำบากยากเย็นได้ไปหอควันวารีสักครั้ง ข้าจะตกเป็นรองไม่ได้”
ท่วงท่าของเสี่ยวหงว่องไวเป็นอย่างมาก
ไม่ถึงหนึ่งเค่อ กระจกทองแดงก็สะท้อนใบหน้างดงามเลิศออกมา
คิ้วราวภูเขาหมึกไกล ดวงตางามดุจวสันต์สารท ริมฝีปากแต้มชาดทาแก้มเพียงนิด