กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 โชคเสน่ห์ไม่น้อย
เว่ยหลั่นโจวเงยตาขึ้น สายตาอันเยียบเย็นกวาดผ่านใบหน้าของนาง
“ไม่จดจำแล้ว”
หนักแน่นเด็ดขาด ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
ท่านหญิงหมิงจูขบเม้มริมฝีปากล่าง เบ้าตาแดงเรื่อขึ้นเล็กน้อย หากแต่อดกลั้นไว้อย่างดื้อรั้น
“ไม่เป็นไร เจ้าไม่จดจำข้า แต่ข้าจดจำเจ้าได้”
นางสูดลมหายใจลึก ราวกับรวบรวมความกล้าทั้งชีวิต ต่อหน้าขุนนางฝ่ายบุ๋นฝ่ายบู๊ทั้งราชสำนัก กล่าวอย่างกล้าหาญว่า “ที่ข้ามาที่นี่เพื่อแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ในครั้งนี้ ก็เพื่อเจ้า”
ทั้งที่ประชุมฮือฮาขึ้น
“ท่านหญิงหมิงจูองค์นี้นี่ช่างกล้าเปิดเผยเสียจริง”
“อัครเสนาบดีเว่ยช่างมีวาสนาบุปผาไม่เบาเลย”