กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 องค์รัชทายาทขึ้นครองราชย์
เว่ยหลั่นโจวพิงอยู่ข้างชั้นหนังสือ กอดอกไว้ ตรงมุมปากมีรอยเยาะเย้ยที่ดูมีก็ได้ไม่มีก็ได้ประดับอยู่
“ท่านหญิงอุตส่าห์ออกแรงหนีไปได้ขนาดนั้น เหตุใดเพียงไม่กี่วันก็ถูกคนจับกลับมาเสียแล้วเล่า”
น้ำเสียงเยาะเย้ยของเขาไม่มีการปิดบังแม้แต่น้อย
ใบหน้าของจ้าวชีหวงดำครึ้มลง เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบ ๆ
หมอนี่ ช่างพูดจาแทงใจดำเสียจริง
นางกัดฟันเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “เจ้าอุตส่าห์เสี่ยงอันตรายมากขนาดนี้แอบเข้ามา ก็เพื่อจะมาหัวเราะเยาะข้าโดยเฉพาะหรือ”
เว่ยหลั่นโจวได้ยินดังนั้นก็ก้าวออกมาจากเงามืด ค่อย ๆ ก้าวเข้าใกล้นางทีละก้าว ๆ
“ที่ข้ามา เพราะอยากถามเจ้าคำหนึ่ง”
เขาหยุดยืนอยู่ห่างนางสามก้าว สายตาจับจ้องนางราวกับมีเปลวไฟลุกโชน