กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 เจ้าเป็นคนดี
จ้าวชีหวงกำมือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อไว้แน่น
นางสูดลมหายใจลึกหนึ่งครั้ง เสียงยังคงราบเรียบ “น้องชาย เราเป็นญาติกัน เพียงเพื่อทรัพย์สินเงินทองบางส่วน พวกเจ้าคิดจะลงมือสังหารข้าถึงเพียงนี้หรือ”
“ญาติหรือ”
ไป๋ซวี่เหวินราวกับได้ยินเรื่องตลกไร้สาระที่สุดในโลก หัวเราะจนตัวเอนไปมา
เขาหยุดหัวเราะ สีหน้าพลันกลายเป็นดุร้ายน่ากลัว
“ใครกันเป็นญาติกับเจ้า มารดาของเจ้าที่มีที่มาไม่ชัดเจนนั้น ก็เพียงสุนัขตัวหนึ่งที่ตระกูลไป๋ของเราสงสารรับมาเลี้ยงเมื่อปีนั้นเท่านั้น”
“หากไม่เห็นว่านางยังมีทรัพย์สมบัติติดตัวอยู่บ้าง ก็คงปล่อยให้นางตายอยู่ข้างนอกไปนานแล้ว”
จ้าวชีหวงราวถูกฟ้าผ่า ทั่วร่างเย็นเยียบ สมองว่างเปล่า