กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 กินลมกินฝน
องครักษ์เงายกสายตาขึ้น แววเหี้ยมหาญวาบผ่านดวงตา “นายน้อย ให้ข้าน้อยเข้าไปเดี๋ยวนี้ ฟันหนึ่งดาบให้สิ้นชีวิตท่านหญิงผู้นั้นเสียเลยดีกว่า”
“ถึงตอนนั้นจวนหย่งอันโหวก็ต้องปั่นป่วนวุ่นวาย พวกเราก็ฉวยโอกาสย่างเข้ายามที่ยังไม่ทันตั้งตัว จับองค์รัชทายาทดึงลงจากหลังม้าเสียก่อน”
เว่ยหลั่นโจวเอ่ยขึ้นโดยไม่ต้องคิด “ไม่ได้”
องครักษ์เงาตะลึงไป เห็นได้ชัดว่าไม่คาดคิดว่าจะได้ยินคำตอบเช่นนี้
เขารีบเอ่ย “นายน้อย มือสังหารเป็นคนที่จวนหย่งอันโหวส่งออกมา ไม่มีใครสงสัยมาถึงหัวพวกเราได้ นี่เป็นโอกาสที่หาพบได้ยากยิ่งนัก”
สายตาของเว่ยหลั่นโจวกราดผ่านแสงอัคคีดวงน้อยในถ้ำ น้ำเสียงยังคงไม่มีช่องให้ต่อรองแม้เสี้ยวเดียว
“ข้าบอกว่า ไม่ได้”