เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 ฆ่าข้าปิดปากหรือ
ในยามนี้เอง เว่ยหลั่นโจวยอมรับเป็นครั้งแรกว่า ตนก็มีครั้งที่ม้าแก่สะดุดกีบ พลาดมองคนผิดเช่นกัน
รอบด้านเงียบสงบลง เหลือเพียงลมพัดใบไม้ส่งเสียงซู่ซ่า ทำให้ยามราตรียิ่งดูอึดอัดและพิกลพิการ
จ้าวชีหวงสั่นสะท้านด้วยความหนาว เอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตร “ในเมื่อเจ้ารู้สึกตัวแล้ว ก็รีบคิดหาทางพาข้าออกไป เรื่องใช้สมองก็ยกให้เจ้าแล้ว”
เว่ยหลั่นโจวปัดฝุ่นบนกาย “ได้ ที่เหลือยกให้ข้า”
เขามองไปรอบ ๆ สังเกตเห็นในพงหญ้าใกล้ ๆ เผยให้เห็นร่องรอยกับดักเล็ก ๆ ที่เพิ่งถูกเหยียบย่ำอย่างเลือนราง
กลไกเหล่านั้นถูกจัดวางอย่างหยาบง่ายแต่แยบยล คงเพิ่งตั้งขึ้นเมื่อครู่ ใช้ป้องกันการตามรอยหรือการจู่โจมของสัตว์ป่า
เขาหันกลับไปมองจ้าวชีหวง ทั้งประหลาดใจทั้งชื่นชม “ทั้งหมดนี้ท่านหญิงจัดวางด้วยมือตนเองหรือ”