กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 เติบโต
สายตาของเว่ยหลั่นโจวทอดลงบนผิวกายเรียบเนียนราวหยกนั้น รอยช้ำเขียวคล้ำเป็นสายน่าตกใจ ตรงกลางยังมีเส้นเลือดฝอยปนอยู่
แววตาเขามืดลงเล็กน้อย เขาเดินไปข้างเตียงอย่างเงียบ ๆ แล้วคุกเข่าข้างหนึ่งลง
ท่าทางนี้ทำให้เขาพอดีสามารถมองตรงไปยังแขนที่นางวางไว้ที่ขอบเตียงอย่างไม่ใส่ใจ
เมื่อดึงจุกขวดออก กลิ่นยาสดชื่นก็ฟุ้งกระจายขึ้นในทันที
เขาใช้ปลายนิ้วแตะยาขี้ผึ้งสีเขียวมรกตขึ้นมาเล็กน้อย
ในชั่วขณะที่ปลายนิ้วซึ่งมีหนังด้านบาง ๆ สัมผัสผิวกายของนาง จ้าวชีหวงก็หดตัวโดยไม่รู้ตัว
เย็นวาบ สบายยิ่งนัก
นิ้วของเว่ยหลั่นโจวชะงัก จากนั้นจึงใช้แรงที่เบาลง ค่อย ๆ เกลี่ยยาขี้ผึ้งให้กระจายออก
เขาก้มต่ำ ขนตายาวทอดเงาเป็นแผ่นใต้ดวงตา