กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 เจ้าหลอกข้า
พูดจบ นางก็เริ่มท่องขึ้นมา
แสงตะวันลอดช่องระหว่างชายคาระเบียง ตกกระทบใบหน้าของนางเป็นเงาแสงด่างพร้อย
ยามนี้ขนตาของจ้าวชีหวงสั่นระริก ในดวงตาราวกับมีดวงดาวนับพันนับหมื่นระยิบระยับ
สายตาของเว่ยหลั่นโจว ทีละนิดทีละน้อย ตรึงแน่นอยู่บนใบหน้าของนาง
เขาฟังหลักเหตุผลเหล่านั้นที่ตนเคยสั่งสอนนางทีละคำทีละประโยค ถูกเอ่ยออกมาจากปากของนาง กลับเปี่ยมด้วยชีวิตชีวาอันกล้าหาญและร้อนแรงที่เป็นของนางแต่ผู้เดียว
“...คนรุ่นหลังพึงยึดเป็นบทเรียน”
อักษรตัวสุดท้ายหลุดออกมา จ้าวชีหวงถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง
นางเงยตาขึ้น มองเขาแวววาว รอคอยคำชมจากเขา
แต่เว่ยหลั่นโจวมองนางนิ่ง ไม่เอ่ยสักคำ แววตาลึกล้ำราวบ่อน้ำโบราณ