กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 เรามาโลกีย์ด้วยกัน
เขาไม่ส่งเสียง เพียงเงียบ ๆ ฟังอยู่
เสี่ยวหงที่อยู่ด้านนอกประตูรออยู่ครู่หนึ่ง ไม่เห็นมีผู้ตอบสนอง จึงวางสิ่งของไว้ที่หน้าประตู
“คุณชายเว่ย ของด้านนอกประตูนี้เป็นของที่ท่านหญิงมอบให้ท่าน หากท่านยังไม่หลับ ก็ออกมารับไปเถิด”
เสียงฝีเท้าค่อย ๆ ห่างออกไป
เว่ยหลั่นโจวรออยู่นาน จึงค่อย ๆ ลุกขึ้น เปิดประตูออก
บนถาดที่หน้าประตูมีซุปหวานหนึ่งถ้วยที่ยังอุ่นอยู่ ด้านข้างคือผ้าห่มผ้าเมฆาที่พับไว้เรียบร้อย
ผ้าห่มนั้นเมื่อสัมผัสก็ให้ความอบอุ่น นุ่มสบาย
“ตบฝ่ามือแล้วลูบหลังหรือ… จ้าวชีหวง เจ้าต้องการสิ่งใดกันแน่” เขาพึมพำ ปลายนิ้วกลับซื่อตรงจนกระชับมุมผ้าห่มแน่นขึ้น
เว่ยหลั่นโจวยกถาดขึ้น ปิดประตู