กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 ปิ่นหงส์หัก
เสี่ยวหวงแข็งค้างด้วยความหนาวเหน็บในวาจาของเขา นางอ้าปากแล้ว หากแต่เอ่ยออกมาไม่ได้แม้แต่คำเดียว
นางถอนหายใจเฮือกหนึ่ง วางขวดยาไว้บนรางหินข้างกาย
บุญคุณความแค้นระหว่างสองคนนี้ เกรงว่าคงหยั่งรากเกี่ยวพันสลับซับซ้อนมานานแล้ว สลักเข้าไปในกระดูกและโลหิตเสียแล้ว
จะเป็นเพียงผู้ใดเอ่ยสักสองสามคำ แล้วคลี่คลายลงได้ง่าย ๆ นั้น ย่อมเป็นไปไม่ได้
หลังจากวันนั้นมา เว่ยหลั่นโจวก็มิได้เป็นดั่งแต่ก่อน ที่จะปรากฏกายให้จ้าวชีหวงเห็นอยู่ตรงหน้าได้ทุกเวลา
ดุจหมาป่าเดียวดายที่ถูกยั่วโทสะ ถอยกลับเข้าถ้ำมืดของตนอย่างเงียบเชียบ เลียแผล พลางลับคมเขี้ยวและกรงเล็บไปด้วย
จ้าวชีหวงก็มิได้ไปหาเขา มิได้เอ่ยถามถึงเขาอีก