กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ฝีมือพิณอยู่ที่ใจเดียว
จ้าวชีหวงถูกเขาถามจนสำลักคำ
นางหันไปมองเว่ยหลั่นโจวที่ยืนเงียบอยู่ข้าง ๆ ทว่ากลับมีอานุภาพกดดันผู้คน
“เว่ยหลั่นโจว ฝีมือฉินของเจ้ายอดเยี่ยมนัก เจ้าจงไปชี้แนะเขาเสียสองสามเพลง”
รอยยิ้มบนใบหน้าของซ่งเจ๋อหลิ่วราวกับถูกสายลมหนาวแห่งเหมันต์พัดผ่าน แตกระแหงทีละนิ้วทีละนิ้ว
เขาเอี้ยวศีรษะอย่างแข็งทื่อ มองชายที่เพิ่งถูกเขาย่ำอยู่ใต้เท้า แต่บัดนี้กลับกลายเป็น “อาจารย์ผู้มีชื่อเสียง” ของเขา
เว่ยหลั่นโจวไม่เคลื่อนไหวในทันที
เขาเพียงยืนอยู่กับที่ ใช้ดวงตาที่ชุบน้ำแข็งคู่นั้นอย่างใจเย็นชื่นชมสีหน้าของซ่งเจ๋อหลิ่วที่แปรจากความลำพองเป็นความหวาดผวาอย่างงดงามระคนกัน
ครู่หนึ่งให้หลัง เขาจึงก้าวเท้า เดินไปยังข้างกู่ฉินอย่างไม่รีบร้อน