กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 ข้าได้ยินหมดแล้ว
ใต้ผืนผ้าที่ชุ่มโชกด้วยหยาดเหงื่อ มิได้อ่อนแออย่างที่นึกไว้
หากแต่เป็นกล้ามเนื้อที่เรียงเส้นอย่างลื่นไหลและแน่นกระชับ ทุกส่วนล้วนพอเหมาะพอดี ไม่มีส่วนเกินแม้แต่น้อย
ไหล่กว้างเอวสอบ ตามลมหายใจอันแผ่วเบาทว่าถี่กระชั้นของเขา หน้าท้องที่ราบเรียบกับโครงกล้ามเนื้อท้องที่ชัดเจนนั้นขยับขึ้นลงเล็กน้อย
แม้มิได้ปูดโปนเป็นปมอย่างขุนศึกในสนามรบ ทว่ากลับเปี่ยมด้วยความเหนียวแน่นและพละกำลังระเบิดที่ผ่านการหล่อหลอมมาอย่างเนิ่นนาน
จ้าวชีหวงไอเบา ๆ ครั้งหนึ่ง “เสี่ยวหวง เช่นนี้ข้าก็ต้องตำหนิเจ้าแล้ว ท่านหญิงผู้นี้เป็นคนที่หลงมัวเมาในรูปโฉมงดงามเช่นนั้นหรือ”
เสี่ยวหวงกะพริบตา บนใบหน้าอันสำรวมนั้นแฝงสีหน้าราวกับหยั่งรู้ทุกสิ่ง มิได้โต้เถียงกับนาง