กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 เสือตกที่ราบถูกหมารังแก
ตะวันค่อย ๆ คล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก
ข้าวของในจวนเจิ้นกั๋วกงถูกขนย้ายไปจนเกือบหมดแล้ว
จ้าวชีหวงยังคงยืนอยู่ตรงนั้น
เสี่ยวหงกับเสี่ยวเฉิงประคองนางไว้ซ้ายขวา ทั้งสองไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
เสี่ยวหงเป็นเพราะเป็นห่วง
ส่วนเสี่ยวเฉิงนั้นตกตะลึงกับอาการใจลอยเหมือนเสียวิญญาณซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อนของท่านหญิงของตน
แต่ก่อนท่านหญิงแม้จะโกรธเพียงใดก็ไม่เคยเป็นเช่นนี้ หรือฟ้าจะถล่มลงมาแล้ว?
“ท่านหญิง พวกเรากลับกันก่อนดีหรือไม่เจ้าค่ะ” เสี่ยวหงเอ่ยปลอบด้วยเสียงนุ่มนวล เต็มไปด้วยความกังวล “ท่านยืนอยู่ที่นี่มาสองชั่วยามแล้ว”
จ้าวชีหวงราวกับไม่ได้ยิน สายตายังคงติดอยู่ที่ประตูใหญ่ทาชาดบานนั้นของจวนเจิ้นกั๋วกง