กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 104 ใจหวั่นไหว
ท่าทางเหม่อลอยของนาง ล้วนอยู่ในสายตาของหมิงเย่หลี
มุมปากหมิงเย่หลียกขึ้น รอยยิ้มนั้นงดงามดุจบุปผาผลิบานและผลไม้สุกงอม เจิดจรัสดุจดวงดาว ชวนให้คนหลงใหลจนมิอาจถอนตัว
จิตใจที่เพียนรั่วเพิ่งประคองให้สงบลงได้ไม่ง่าย กลับพลันปั่นป่วนขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับผิวน้ำในทะเลสาบที่ถูกทำให้ตกใจ ระลอกคลื่นไหวกระเพื่อม แสงบนผิวน้ำระยิบระยับ
ช่างเป็นบุรุษร้ายกาจเสียจริง
ใบหน้าหล่อเหลาขยายใหญ่พลันปรากฏตรงหน้าแววตาพร่าเลือนของเพียนรั่ว นัยน์ตาดำสนิทสบกับดวงตาสีอำพันที่ชวนให้นางถลำลึก เพียนรั่วรู้สึกว่าหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำอีกครั้ง