กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 ควันฝน
เมื่อเพียนรั่วกลับถึงห้อง นางก็เปิดกล่องงดงามที่ทำจากหยกขาวเนื้อมันแพะใบนั้น ภายใต้สายตาคาดหวังของหลัวฟางเฟย หลี่โยวหราน และซ่างกวนเพียนโหรว
“ซี้ด...งดงามยิ่งนัก!” ซ่างกวนเพียนโหรวสูดลมหายใจเย็นเฮือกหนึ่ง ก่อนอุทานด้วยความตื่นตะลึงอย่างห้ามไม่อยู่
บนถาดหยกขาวนวล ไอเย็นสายแล้วสายเล่าพวยพุ่ง ราวกับธารน้ำเย็นปรากฏขึ้นกลางเดือนหก ทำให้ผู้คนรู้สึกปลอดโปร่งตื่นตัวขึ้นมาทันใด
เมื่อไอเย็นสัมผัสอากาศก็กลั่นตัวเป็นหมอกขาวพร่า ลอยพุ่งขึ้นจากถาดหยก ภายในถาดมีลูกแก้วสีเย็นกึ่งโปร่งแสงเจ็ดเม็ด ซึ่งมองไม่ออกว่าทำจากวัสดุใด กระจายอยู่ในช่องทั้งเจ็ดอย่างสม่ำเสมอ เปล่งประกายแวววาวดุจหมู่ดาวบนท้องฟ้า