กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96 ตำหนักถานฮวา
“เศษสวะ”
หญิงชุดแดงสีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาคู่งามดุจธารสารทพลันฉายไออำมหิตขึ้นมา
“เขาอยู่ที่ใด?”
“หลังถูกท่านราชครูจับตัวได้ เขาก็ชิงฆ่าตัวตาย”
หญิงชุดแดงจึงค่อยคลายใจที่แขวนค้างอยู่ ทว่าโทสะในใจกกลับยิ่งปะทุรุนแรง
หมิงเย่หลี เจ้าเห็นตนเองเป็นเทพผู้พิทักษ์ของซ่างกวนเพียนรั่วจริง ๆ หรือ?
หญิงชุดแดงก็คือซ่างกวนเพียนอู่ ยามนี้นางไร้สีหน้า ดวงตาสุกใสถูกฉาบด้วยไอสังหารเข้มข้น ริมฝีปากแดงสดพลันยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนกล่าวเสียงเย็น “อย่าผลีผลาม รอจนถึงด่านทดสอบรอบสุดท้ายแล้วค่อยลงมือ”
เงาดำที่คุกเข่าอยู่บนพื้น ที่แท้ก็คือไต้รุ่ย
นางอ้าปากตอบ “เจ้าค่ะ”