กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 91 โง่หรือ?
“แต่ไม่ว่าเด็กดีเพียงใด ก็ย่อมมีช่วงวัยรุ่นหัวขบถกันทั้งนั้น”
เพียนรั่วกล่าวต่อว่า “ข้าจำได้ว่ามีอยู่ช่วงหนึ่ง ข้าชอบดูหนังตำรวจจับผู้ร้ายของฮ่องกงเป็นพิเศษ เห็นคนในเรื่องต่อสู้กันจนเลือดลมพลุ่งพล่าน ข้าก็คิดว่า หากสักวันข้าเก่งได้อย่างนั้นบ้างก็คงดี ตอนนั้นความใฝ่ฝันของข้าคือการเป็นตำรวจสืบสวน”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเพียนรั่วพลอยทำให้หมิงเย่หลีรู้สึกตามไปด้วย แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่ทันสังเกตว่า สีหน้าของตนละมุนอ่อนโยนเพียงใด แต่เพียนรั่วกลับถูกท่าทางเช่นนั้นของเขาดึงดูด
เนตรบุปผาท้อฉายแววพร่าเลือนเล็กน้อย สะท้อนดวงตาสีอำพันของหมิงเย่หลี นางชอบสีตาของเขายิ่งนัก ราวกับมองเห็นทะเลดาราอันกว้างใหญ่ไพศาลอยู่ในนั้น