กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87 สูตรโกง
บุรุษสวมหน้ากากสีน้ำตาลเข้ม “...”
“เจ้าดูแคลนข้าหรือ?” ผ่านไปครู่ใหญ่ บุรุษสวมหน้ากากจึงเอ่ยถามอย่างกระอักกระอ่วนเป็นอย่างยิ่ง
เพียนรั่วกะพริบตาปริบ ๆ พลันกลับมางุนงงอีกครั้ง
“เหตุใดจึงคิดเช่นนั้น?”
บุรุษสวมหน้ากากมองนกสีเทาตัวน้อยในมือของเพียนรั่ว...
เพียนรั่ว “...”
เอาเถิด ต่อให้มีหน้ากากคั่นกลาง เพียนรั่วก็ยังสัมผัสได้ถึงแววดูแคลนในสายตาของเขา
“อะไรกัน? เขาอัญเชิญกิ้งก่าหนามกระดูกเกราะภูผาขั้นหกออกมาตัวหนึ่ง แต่นางกลับอัญเชิญนกออกมาตัวหนึ่ง?”
“ทั้งขี้เหร่ทั้งตัวเล็กขนาดนี้ แม้แต่จะให้กิ้งก่าหนามกระดูกเกราะภูผายัดฟันยังไม่พอเลยกระมัง?”