กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 85 เลื่อนระดับ
“นั่นสิ ข้าดูจนเหงื่อเย็นชุ่มกาย หากศึกนี้แพ้ ข้าคงหมดตัวไปทั้งคืน”
“จ้านเค่อ สู้เข้า!”
“จ้านเค่อ สู้เข้า!”
เสียงร้องเชียร์ดังขึ้นต่อเนื่องราวระลอกคลื่น คล้ายความมั่นใจที่กระบี่ล้ำค่าชิงเฟิงมอบให้ เสียงโห่ร้องกึกก้องดำเนินอยู่เต็มหนึ่งนาทีกว่าจะหยุดลง
ขณะนั้น เพียนรั่วกับจ้านเค่อกลับเข้าพัวพันต่อสู้กันอีกครั้งแล้ว
เพลงกระบี่สูญญะประหนึ่งท่วงทำนองที่สร้างขึ้นเพื่อเพียนรั่วโดยเฉพาะ เพียนรั่วออกกระบวนท่าตามแบบในนั้น พลังวิญญาณสีเทาอมครามดุจคมกระบี่ เคลื่อนไปพร้อมเรือนร่างที่พลิ้วไหว บ้างตวัดขวาง บ้างฟาดลง บ้างแทง บ้างผ่า ทั้งสองประมือกันต่อเนื่องกว่าร้อยกระบวนท่า ก็ยังไม่มีผู้ใดเหนือกว่า