กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 79 สำนึกถึงวิกฤต
เดิมทีซ่างกวนจ้านไห่คิดหยั่งเชิงจึงเอ่ยถามซ่างกวนเพียนรั่ว เมื่อเห็นซ่างกวนเพียนรั่วมีปฏิกิริยาเช่นนี้ เขาก็มิได้ขุ่นเคือง เพียงยื่นมือประคองเพียนรั่วให้ลุกขึ้นจากพื้นอันเย็นแข็ง
ล้มลงไปอย่างแรง ทั้งยังคุกเข่าอยู่นาน ขาของเพียนรั่วจึงชาเสียจนแทบไม่ใช่ของตนเอง สั่นระริกอยู่หลายครั้งกว่าจะพยุงตัวลุกขึ้นได้
“ท่านปู่มิได้คัดค้านที่เจ้าคบหากับท่านราชครู เพียงเตือนให้เจ้ารู้จักวางตัว อย่าลืมฐานะของตนเอง”