กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 พี่น้องเข่นฆ่ากัน?
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังใกล้เข้ามาจากไกล ตามมาด้วยเสียงอึกทึกนับไม่ถ้วน ทำให้คนในสายรองใจสั่นสะท้าน
เพียนรั่วมองประตูที่ปิดสนิทอย่างครุ่นคิด ดูท่าทางทางนกกิ่งบุปผาจะเริ่มลงมือแล้ว อีกทั้งยังสำเร็จอย่างงดงาม
นกน้อยตัวเท่าฝ่ามือยืนผงาดบนหลังคา อวดขนหลากสีสันอย่างภาคภูมิ ก่อนจะสะบัดขนอย่างองอาจ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้แสดงความสามารถต่อหน้านายท่าน หากทำได้ไม่สมบูรณ์ แล้วต่อไปจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?
“ช่วยข้าด้วย…ท่านพ่อช่วยข้าด้วย…”
“คุณหนูสาม ท่านเป็นอะไรไปกันแน่?”
“คุณหนูสาม วันนี้เป็นงานเลี้ยงครอบครัว ท่านอยู่ในสภาพเช่นนี้ ไปที่นั่นไม่ได้เจ้าค่ะ!”
“คุณหนูสาม…”