กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 ภารกิจของพระเอก
หมิงเย่หลีพาเพียนรั่วมายังเวินซานเซียงเซี่ย ดินแดนส่วนตัวแห่งหนึ่งของเขา
“ไม่เลวนี่ ถึงกับรู้จักที่นี่ด้วย ดูท่าช่วงนี้เจ้าคงทำการบ้านมาไม่น้อย”
น้ำเสียงของเพียนรั่วเจือรอยยิ้ม นางนั่งลงบนเก้าอี้ของราชครูอย่างตามสบาย ปรับท่านั่งให้สบายตัว แล้วดื่มด่ำกับปราณวิญญาณอันอุดมสมบูรณ์ยิ่งในเทือกเขาเวินซาน
ที่นี่เป็นสถานที่โปรดของผู้บำเพ็ญเลย ปราณวิญญาณเข้มข้นกว่าที่อื่นไม่รู้กี่เท่า ทำเลดี ๆ ล้วนถูกคนมีทั้งอำนาจและเงินทองซื้อไปหมดแล้ว
พวกที่มีแต่เงินไม่มีอำนาจ หรือมีแต่อำนาจไม่มีเงิน คิดจะสร้างบ้านที่นี่หรือ? อย่าแม้แต่จะฝัน