กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52 มองได้แต่แตะต้องไม่ได้
เรือนร่างอรชรผิวขาวเนียนถูกห่อหุ้มด้วยผ้าคลุมสีดำ ภายใต้ลำแสงสีครามอ่อนเผยให้เห็นราง ๆ ผ้าโปร่งตรงเอวบางเบาและโปร่งใสที่สุด จนมองเห็นหน้าท้องแบนราบได้อย่างชัดเจน สะดือประดับด้วยหมุดสีแดงพุทราที่ส่องประกาย ลอดผ่านผ้าคลุมออกมาเป็นแสงพร่ามัว เรียวขาตรงยาวค่อย ๆ เผยออกมาจากกระโปรงโปร่งซึ่งแหวกตั้งแต่โคนขา นิ้วเท้าขาวผ่องดุจหยกค่อย ๆ เหยียบลงบนพื้นสีดำสนิท ยาทาเล็บสีแดงชาดขับให้เท้าทั้งสองงดงามเย้ายวนอย่างยิ่ง กำไลข้อเท้าสีเงินประดับกระดิ่งเส้นนั้นทิ้งตัวลงพอดีกับปุ่มกระดูกข้อเท้าที่นูนขึ้น ทุกอิริยาบถล้วนเป็นภาพงาม