กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39 ศรัทธา
น้ำเสียงแผ่วเบาเจือแววเยาะหยันบาง ๆ นางยังคงยิ้มอยู่ ทว่ากลับเพิ่มความโศกเศร้าขึ้นมาอีกหลายส่วน หมอกทมิฬรอบกายพลันสลายไป ร่างของเพียนรั่วอ่อนยวบล้มลง แต่หมิงเย่หลีรับไว้ได้อย่างว่องไว ร่างนางเบาหวิวราวขนนก ร่วงลงสู่อ้อมแขนของเขา
หมิงเย่หลีสัมผัสได้ว่าหัวใจในอกซึ่งเต้นรัวค่อย ๆ สงบลง สีหน้าเขาหม่นคล้ำลงเล็กน้อย เขาวางซ่างกวนเพียนรั่วลงบนเตียง แล้วยืนข้างเตียงพลางมองสำรวจนางเงียบ ๆ บรรยากาศรอบกายแผ่แรงกดดันต่ำลงเล็กน้อย