กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 ที่นั่งกรรมการ
“หานจั๋ว” สีหน้าของตี้โม่หานเคร่งขรึมขึ้น “ผู้อื่นไม่เข้าใจข้า แม้แต่เจ้าก็ไม่เข้าใจหรือ?”
พอสิ้นคำ หานจั๋วก็หุบยิ้มทันที เขายักไหล่อย่างจนใจ “ข้าแค่ล้อเล่นเท่านั้น”
หานจั๋วถอนหายใจแผ่วเบา ก่อนตบไหล่ตี้โม่หานเบา ๆ “พวกเราเข้าไปในสนามกันเถิด”
เมื่อพ้นจากข้างกายตี้โม่หาน เพียนรั่วจึงค่อยผ่อนลมหายใจออกมาแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ทุกครั้งที่เผชิญหน้ากับตี้โม่หาน เพียนรั่วรู้สึกว่าตนขยับเข้าใกล้ตำแหน่งนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมไปอีกก้าวแล้ว การอยู่กับเขาช่างทดสอบฝีมือการแสดงยิ่งนักจริงหรือไม่?