กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 ลางร้ายใหญ่หลวง
เขาทำได้ดีทุกข้อ มีเพียงข้อเดียวเท่านั้น นั่นคือไร้ความรู้สึกใด ๆ เจือปน
แม้แต่ความผูกพันระหว่างนายกับบ่าว ซ่างกวนเพียนอู่ก็ยังมองไม่เห็นแม้แต่น้อยบนใบหน้าเล็กขาวผ่องและเคร่งขรึมของเขา
ซ่างกวนเพียนอู่ทำตามคำกล่าว กลืนแก่นปราณสัตว์วิญญาณลงไป จากนั้นนั่งขัดสมาธิอยู่กับที่ หลอมแก่นปราณ
ผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม นางจึงค่อย ๆ ลืมตากระจ่างใส ริมฝีปากที่เม้มแน่นพลันยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนกล่าวกับอสูรแร้งมังกรที่อยู่ในทะเลจิตสำนึกของนางและกำลังปรับเส้นลมปราณว่า “เหยียนนั่ว วันนี้เป็นวันที่สี่แล้ว”
อสูรแร้งมังกรยังคงหลับตา ทำราวกับไม่ได้ยิน
ทว่าซ่างกวนเพียนอู่รู้ดีว่าเขาได้ยินทุกคำที่นางพูด