กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 คำเตือนจากสวรรค์
ทว่าทันทีที่ความคิดนั้นตกผลึก เสียงฟ้าร้องครืนครั่นดุจแผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่นก็ดังขึ้นกะทันหันเหนือท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆนอกห้อง สายฟ้าแลบแปลบปลาบ ก่อนจะผ่าหน้าต่างห้องจนแหลกละเอียดกลางวันแสก ๆ
ซิวเย่หลี “...”
อสนีสวรรค์สายนี้กำลังเตือนเขาอยู่หรือ?
เสียงฟ้าร้องอีกสายระเบิดสนั่น ซิวเย่หลีพลันนึกถึงความรู้สึกตอนถูกสายฟ้าผ่าถึงสองครั้งในคืนนั้น เนื้อนอกไหม้เกรียมเนื้อในสุกงอม เหงื่อเย็นบนแผ่นหลังจึงผุดพรวดออกมาทันที
หรือว่าในฐานะพระเอก เขายังต้องปกป้องตัวประกอบหญิงด้วย?
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้น เสียงอสนีสวรรค์ก็คล้ายหยุดลงในพริบตา