บทที่ 34 นอนชิล ๆ มันยากจริงหรือ

บทที่ 34 นอนชิล ๆ มันยากจริงหรือ?

ตอนเห็น [ป้าหวังฉาจี] หลินฮ่าวยังคิดว่าหากสุ่มได้ซูเปอร์คริติคอล อาจกลายเป็นรางวัลอย่างหุ้นของแบรนด์อะไรทำนองนั้น

แต่สุดท้าย ร้านชานมที่ลงทุน 600,000 กลับกลายเป็นเพียงร้านกาแฟที่ลงทุน 6 ล้าน

ที่สำคัญที่สุดคือ ภาพจำที่หลินฮ่าวมีต่อแบรนด์ซีปาเค่อแย่ถึงขีดสุด

สมัยก่อนตอนเขายังสวมชุดเหลืองวิ่งส่งอาหาร ร้านชานมอื่นมีเก้าอี้ว่างหน้าร้านก็นั่งได้ตามสบาย มีแต่ซีปาเค่อนี่แหละที่แม่งเรื่องมากชะมัด

ถึงมูลค่ารางวัลจะเพิ่มเป็น 10 เท่า แต่สำหรับหลินฮ่าวแล้ว ยังสู้ป้าหวังฉาจีเดิมไม่ได้เลย