กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 426 ปลายศรหมดแรง
เซียนเว่ยเหยียนผู้พึ่งพาไม่ได้หายวับไปดื้อ ๆ เช่นนี้ ทั้งที่ยังอยู่ไม่ถึงหนึ่งชั่วยามด้วยซ้ำ
ยังดีที่ก่อนจะหายไป เขายังทิ้งเบาะแสเอาไว้ให้บ้าง
“นี่นับเป็นเบาะแสอะไรกัน ถึงเขาไม่พูด พวกเราก็รู้อยู่แล้วว่าคัมภีร์สวรรค์ไร้อักษรสำคัญกับเรื่องนี้แค่ไหน จะไม่ไปถามได้ยังไงกันเล่า!” จิตกระบี่ฝูฟื้นตัวจากความสบายระดับสุดยอดของการนวดมาได้แล้ว การค่อนขอดเว่ยเหยียนคืองานใหญ่ในชีวิตที่ปล่อยวางไม่ได้เด็ดขาด
“เอ๊ะ? เจ้ายังอยู่อีกหรือ?” อวี๋หลิงเดินเข้าไปด้วยความสงสัย แล้วดึงจิตกระบี่ฝูที่ปลายแทงจมอยู่ในก้อนหินออกมา
“หืม? เจ้าปลาทึ่ม เจ้าหมายความว่ายังไง? ข้าควรต้องไปหรือ?”