กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 399 ชะตาที่ต้องรอนแรม
“ข้าไม่ไปด้วยหรอกนะ” เยว่ซาซากล่าวขึ้น
อู๋สวีชะงักไปครู่หนึ่ง ในใจมิได้ประหลาดใจเท่าใดนัก กลับรู้สึกโล่งอกเสียด้วยซ้ำ “ก็ดีขอรับ ท่านผู้อาวุโสคิดจะท่องยุทธภพหรือ เช่นนั้นโปรดระมัดระวังตัวให้มากด้วย”
“ฝันหวานไปเถอะ!” เยว่ซาซาเอ็ดขึ้นมาคำหนึ่ง “เศษเสี้ยวแก่นเทวะของข้ายังค้างอยู่ที่เจ้า ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น!”
“อ้าว? เช่นนั้นท่านผู้อาวุโสจะทำอะไรหรือขอรับ” อู๋สวีถามด้วยความสงสัย
“เฮ้อ!” เยว่ซาซาทอดถอนใจ “เรื่องเศษเสี้ยวแก่นเทวะข้าเองก็รู้แก่ใจ ไม่ว่าจะพูดยังไงก็คงเอาคืนมาไม่ได้แล้วล่ะ ส่วนเรื่องตามหาแก่นเทวะที่ยังว่างเปล่าของโลกนี้ ข้าก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร รอเจ้าจัดการเรื่องวุ่นวายเสร็จมีเวลาว่างค่อยว่ากัน!”