กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349 ข้าคือเทพเจ้า
อวี่เหวินเยว่รีบปาดน้ำตาลวก ๆ แล้วแย้มยิ้มหวาน ชี้ไปทางหนึ่ง “ผู้อาวุโส เชิญทางนี้เจ้าค่ะ!”
รอยแยกในขุนเขาที่อาจารย์ของอวี่เหวินเยว่ถูกขังอยู่นั้น อันที่จริงมิได้ไกลจากที่นี่นัก ไม่นานนัก อู๋สวีกับจี้อวิ๋นก็มาถึงเบื้องหน้าศิลาขนาดยักษ์ก้อนหนึ่งซึ่งมีลักษณะคล้ายอำพัน
ศิลาก้อนนี้สูงราวคนหนึ่งคน ที่ว่าเหมือนอำพัน ก็เพราะด้านในมีร่างมนุษย์อยู่จริง ๆ ดูจากเงาร่างน่าจะเป็นสตรีที่สวมชุดกระโปรงอันวิจิตรซับซ้อน
“ท่านอาจารย์! เสี่ยวเยว่ผิดต่อท่าน!” อวี่เหวินเยว่โผเข้าใส่ก้อนอำพันยักษ์นั้น มองดูเงาร่างข้างในอย่างจนปัญญา
“เสี่ยวเยว่ ขอบใจเจ้านะ!” เงาร่างด้านในส่งเสียงออกมาได้ เพียงแต่ฟังดูอู้อี้ราวกับอยู่ก้นโอ่ง