เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 338 โอสถประสานเส้นปราณ
อูหานอวิ๋นจงใจไม่เหาะตรงไปยังคลังสมบัติ แต่วนอ้อมเป็นวงใหญ่รอบหนึ่ง กระทั่งแน่ใจว่าอูเจิ้งหยางไม่ได้กลับมายังฝั่งสภาผู้อาวุโส จึงค่อยเบาใจลงได้
เมื่อครู่นางวู่วามไปหน่อยจนเผลอพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป แต่ถ้อยคำเหยียดหยามอูเจิ้งหยางที่ตามมาทีหลังนั้นนางจงใจล้วน ๆ ป่านนี้อูเจิ้งหยางคงยังแอบนั่งแค้นใจอยู่ที่ไหนสักแห่ง พอดีเปิดโอกาสให้นางมีเวลาแอบไปฉกสมบัติมาได้
“เฮ้อ! เจ้าเป็นเจ้าสำนักประสาอะไร ข้ายังรู้สึกขายหน้าแทนเลย!” อูหานอวี่ที่อยู่ในร่างของอูหานอวิ๋นเอ่ยขึ้นอย่างทอดถอนใจ
“คนพวกนี้น่ารำคาญจะตาย” อูหานอวิ๋นรู้สึกจนปัญญา “หลายปีมานี้ข้าอาจจะปล่อยปละละเลยพวกเขาเกินไปหน่อย ถึงได้ไม่เห็นหัวเจ้าสำนักอย่างข้ากันเลย แบบนี้ใช้ไม่ได้แล้วนะ”