เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 335 ขืนกอดต่อ ฟ้าก็มืดพอดีน่ะสิ!
คิ้วของอูหานอวิ๋นกระตุกยิก ๆ อะไรรึที่ว่า ‘เคราะห์สวรรค์เขม่นเหอปี้เต็มที’? เสี่ยวเหย่เด็กผู้น่าสงสารคนนี้ ไปเจอใครไม่เจอ ดันต้องมาพัวพันกับพวกตัวประหลาดตัวน้อยอย่างเหอปี้ อู๋สวี แล้วยังมีอวิ๋นเชวี่ยอีก โลกทัศน์ไม่พังทลายจนเสียผู้เสียคนก็นับว่าจิตใจแกร่งกล้าเหลือเกินแล้ว
“นี่มันเคราะห์สวรรค์ขั้นก่อกำเนิดวิญญาณของอวิ๋นเชวี่ย ไม่ใช่ของเหอปี้ ไม่อย่างนั้นเจ้าเด็กนี่จะอาศัยปฏิกิริยาอัตโนมัติของลมปราณมาต้านเคราะห์สวรรค์ได้รึ? ฝันไปเถอะ!” อูหานอวิ๋นเอ่ยอย่างเคือง ๆ
มุมปากของมู่เป่ยเหย่กระตุกเกร็ง ไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะดีหรือไม่ ต่อให้อูหานอวิ๋นบอกว่านี่คือเคราะห์สวรรค์ขั้นทะยานเซียนของเหอปี้ เขาก็คงเชื่อลงอยู่ดี ก็คนมันเห็นจนชินตาแล้วนี่นา