เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 314 คลื่นเพลิงลั่นระฆังสิบแปดครา
“ยอดด้านบนงั้นเหรอ?” เหอปี้พลันตาสว่างขึ้นมาทันที “จริงด้วยสิ! ข้าไม่จำเป็นต้องทำลายระฆังกันเพลิงให้แตกนี่หว่า แค่ดันเปิดมันขึ้นไปตรง ๆ ก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมข้าถึงคิดไม่ได้เร็วกว่านี้นะ!”
เหยียนชิงเอือมระอาไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้งแล้ว บัดนี้เขาชินชาจนแทบไม่รู้สึกอะไร
“คำถามสุดท้าย!” เหอปี้ร้อนใจอยากจะออกไปเต็มที จึงถามขึ้น “จะออกไปจากที่นี่ยังไง?”
“เหอะ ๆ! ตอนนี้รู้แล้วสินะว่าที่นี่มันถิ่นของข้า?” เหยียนชิงพุ่งประชิดตัวอย่างรวดเร็วพร้อมกับเพลิงกรรมแดนปรโลกที่ลุกโชนขึ้น แล้วถีบเข้าที่ท้องของเหอปี้อย่างจัง เปลวเพลิงทั่วร่างของเหอปี้ไม่สามารถคงรูปไว้ได้จนสลายไป ร่างลอยกระเด็นออกไป ทว่ากลับจมหายเข้าไปในความว่างเปล่า หลุดออกจากระฆังจำลองห้วงอากาศในทะเลปราณของเหยียนชิง