เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 หลักการน่ะข้าเข้าใจดี
วิชาแปลงโฉมที่อวิ๋นเชวี่ยร่ำเรียนมา แท้จริงแล้วก็คือวิชาที่อวี้เฉียวเรียนไปจากทางหนานอูนี่เอง อูเจ๋อเองก็เคยศึกษาค้นคว้าวิชาแปลงโฉมอยู่บ้างเขาจ้องมองใบหน้าของอวิ๋นเชวี่ยอยู่นานสองนาน ทว่ากลับนึกเชื่อมโยงใบหน้าของเฟิงหรั่นกับใบหน้าที่อยู่ตรงหน้านี้ไม่ออกเลยแม้แต่น้อย
“เหอปี้ถูกเจ้าสำนักพวกเราจับตัวมาใช่หรือไม่ แต่ว่าพวกเจ้าสองคนตามมาด้วยได้อย่างไรกัน” อูเจ๋อถามได้ตรงจุดพอดี หากจะเล่าเรื่องนี้ตั้งแต่ต้นก็คงต้องเริ่มตั้งแต่เรื่องที่มู่เป่ยเหย่ถูกคนในครอบครัวทอดทิ้ง เล่ายาวไปจนถึงหลังศึกทัณฑ์สวรรค์ แล้วตามอูหานอวิ๋นมาจนถึงหนานอูแห่งนี้เลยทีเดียว
พอคิดขึ้นมามู่เป่ยเหย่เองก็ยังต้องเกาหัว ประสบการณ์ของตนตลอดสองเดือนมานี้ช่างโชกโชนเหลือเกิน แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นแค่การเฝ้าดูและเป็นพยานรับรู้เรื่องราวเฉย ๆ ก็ตาม “เรื่องนี้มันพูดยาวนัก...”