กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 304 ใช้สมองบ้าง
นี่เป็นช่วงเวลาที่เงียบสงบที่สุดของเหอปี้ตลอดสองวันที่ผ่านมา
สองวันนี้ ทุกคนที่เดินเข้าออกสำนักหนานอูต่างมองระฆังใบใหญ่หน้าประตูสำนักด้วยสายตาประหลาดใจระคนสงสัย
มู่เป่ยเหย่กับอวิ๋นเชวี่ยที่คอยอยู่เป็นเพื่อนเหอปี้ข้างระฆังใหญ่มาตลอด จึงต้องพลอยรับเอาความขุ่นเคืองและสายตาค้อนขวับจากเหล่าศิษย์สำนักหนานอูที่ถูกเสียงหนวกหูรบกวนเข้าไปเต็ม ๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้
มู่เป่ยเหย่จงใจเริ่มอ่านตั้งแต่ตัวอักษรแรก จังหวะการอ่านก็ไม่เร็ว ทว่าเหอปี้กลับไม่ได้เร่งเร้าเลยแม้แต่น้อย
ตลอดหนึ่งชั่วยามเต็ม ๆ มู่เป่ยเหย่อ่านไปหยุดไป เขาขอเปลี่ยนเวรกับอวิ๋นเชวี่ยอยู่หลายครั้ง แต่ก็ถูกนางกลอกตาใส่ปฏิเสธกลับมาทุกครา