กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 ความสะอิดสะเอียนที่ถูกชักใยบงการ
จิตกระบี่ฝูหยุดลง อู๋สวีมองหินรูปทรงไม่สม่ำเสมอ โปร่งแสงทั้งห้าก้อนที่มีขนาดเล็กใหญ่ต่างกันตรงหน้าด้วยความเคลือบแคลงสงสัย
“ของสิ่งนี้ในโลกมนุษย์ไม่ค่อยได้พบเห็น แต่ก็มิได้นับว่าหายากเป็นพิเศษ โลกมนุษย์เรียกสิ่งนี้ว่าละอองดาว” อู๋สวีคล้ายจะตระหนักอะไรบางอย่าง เขาจ้องมองหินละอองดาวตาไม่กะพริบ
ปฏิกิริยาของอู๋สวีอยู่เหนือความคาดหมายของจิตกระบี่ฝูและอวี๋หลิง แสงแดดยามเที่ยงเจิดจ้า ลมระลอกบางเบาโชยผ่านผิวน้ำ ทว่าฟากฝั่งของอู๋สวีกลับเงียบสงบอย่างยิ่ง
อวี๋หลิงจึงได้แต่กล่าวต่อ “นี่ไม่น่าจะเกิดจากเศษเสี้ยววิญญาณของผู้บำเพ็ญ ข้าได้ลองสัมผัสดูแล้ว ทว่าข้างในว่างเปล่า ไม่มีข้อมูลใดแฝงอยู่เลย”