กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 284 อย่ามัวแต่ลอกตำราตายตัว
ลมคลั่งหวีดหวิว ทรายบินหินปลิวว่อน
ทว่าใจกลางตาพายุทราย กาลเวลาคล้ายหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
เจตจำนงกระบี่ของอู๋สวีกับแกะจี้สีโลหิตที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้าประจันหน้าต้านทานกันอยู่ชั่วพริบตา
ครั้นสิ้นพริบตานั้น อู๋สวีก็ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ สองเท้าพลันจมยวบลงไปในผืนทราย ลึกจนมิดหัวเข่าดังผลุบ
“เจ้าโง่หรือเปล่าเนี่ย?!” จิตกระบี่ฝูสบถด่าด้วยความร้อนรน
“ผู้น้อย... ท่านผู้อาวุโส... ยามเผชิญหน้า... กับสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกโยวหมิง... ข้าไม่มีวันถอยหนีเด็ดขาด!” เดิมทีควรเป็นวาจาห้าวหาญเปี่ยมปณิธาน ทว่าเนื่องจากอู๋สวีกำลังตึงมืออย่างหนัก เสียงที่เปล่งออกมาจึงขาด ๆ หาย ๆ ตะกุกตะกัก