เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ทลายกรงขัง
"ศิษย์พี่..." ข้างกายอู๋สวี เสียงอันอ่อนแรงของเหอปี้ดังแว่วมา
อู๋สวีหันขวับไปด้วยความดีใจ เห็นเหอปี้ฟื้นคืนสติจากการหมดสติแล้วจริง ๆ เจ้าเด็กทึ่มคนนี้ พอลืมตาขึ้นมาเรียกศิษย์พี่คำหนึ่งก็น้ำตาแตกทันที
"ร้องทำไมกัน?!" อู๋สวีเคาะหัวโล้นของเหอปี้ไปทีหนึ่งด้วยความเคยชิน "เก็บไว้ร้องชาติหน้าเถอะ ไม่ปิดบังเจ้าหรอกนะ เจ้าลองเงยหน้าขึ้นดู เมฆเคราะห์ยังไม่สลาย พวกเรายังติดอยู่ในค่ายกลมรณะนี้อยู่เลย"
"ศิษย์พี่! ข้าเป็นคนทำร้ายท่าน! ข้าทำร้ายท่านอาจารย์! แล้วก็ศิษย์พี่หญิงชิงชิง! ศิษย์พี่อู๋เสีย! แล้วก็...แล้วก็ศิษย์พี่ใหญ่!" เหอปี้ไม่ได้ร้องโวยวาย เพียงแต่น้ำตาไหลพรากราวกับน้ำพุ "ข้าเกิดมามีสองวิญญาณ! ผู้มีสองวิญญาณ ย่อมนำพาเคราะห์ร้ายมาสู่คนรอบข้าง!"